De Snuppelhoeve

Wij bieden twee vakantiewoningen in een verbouwde koeienstal, waar u welkom bent met zeer grote tot hele kleine hondjes. Waar we u en uw gezin het thuisgevoel willen bieden, in het prachtige Sustrum-Moor in Duitsland, net over de grens bij Ter Apel in Groningen.

Hier kunt u de prachtige omgeving wandelend of fietsend ontdekken. Er zijn vele losloop- en aanlijnroutes voor uw viervoeters. Met de auto bent u een paar minuten verwijderd van slot Dankern, met zijn zwemparadijs voor volwassenen en kinderen als ook een meer met een hondenstrand. Of binnen twintig minuten rijden bent u bij dierenpark Wildlands in Emmen. Er liggen folders voor u klaar om iedere dag iets anders te ondernemen.

Onze huisjes zijn gezellig, schoon en uw hond(en) is /zijn even welkom als u en uw gezin. Wij kijken ernaar uit om u te ontmoeten en hopen dat u hier net zoveel zult genieten als wij dat doen.

Even voorstellen

Martijn en Cora Scheltens

In april 2012 zijn wij naar een boerderijtje in Sustrum, Duitsland geëmigreerd. We genoten van alle rust en uitzichten: het leven tussen de boeren had wel wat. In mei 2018 zijn we, met onze teckels, Jack Russels en Duitse doggen verhuisd naar onze huidige herenboerderij. Het terrein is 1,7 hectare groot en is geheel omheind met een 2 meter hoog hek. Op het terrein staan meerdere agrarische gebouwen die in de jaren negentig door de toenmalige boer zijn verbouwd. In de oude koeienstal zijn destijds twee vakantiewoningen gecreërd.


Hoe is de Snuppelhoeve ontstaan

In mei 2003 kregen we onze eerste twee teckels, de broers Jip en Bas: korthaar, rood getijgerd. Zij zijn op 02-02-2003 geboren en wat waren we blij met onze mannetjes. In de zomer van 2008 is Jira erbij gekomen, een langhaar black and tan teckel meisje. Drie jaar later in januari 2011 hebben Jip en Jira hun eerste nestje gehad. Zeven kleine wondertjes. Iedereen riep: wat een SNOEPJES en wat een GESNUFFEL van het stel. Uiteindelijk zijn deze twee woorden vervormd naar snuppeltjes. En vandaar dus de naam Snuppelhoeve.

Op 13 april 2017 hebben we afscheid moeten nemen van teckel Bas. Hij was behoorlijk gedementeerd en toen hij een maagbloeding kreeg hebben we hem los gelaten. Wat een verdriet en zeker ook omdat zijn broer Jip alleen bleef, zonder zijn onafscheidelijke broer om hem heen. Bas is 14 jaar geworden. Op 27 september 2018 hebben we Jip naar zijn broer laten gaan. Ruim 15 jaar was hij, los gelaten uit liefde maar het blijft zo heftig. De namen van beide vakantiewoningen zijn gekozen als een liefdevolle herinnering aan de teckelbroers en geven daarnaast een nieuwe start aan.